Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2407 K.2020/15377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.03.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde tehdit suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapıldığı ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası sanık hakkında ihbara konu TCK’nın 106/1 maddesine uyan suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlenen TCK’nın 86/2 maddesi gereği kasten yaralama suçlarından dolayı verilen ve kesinleşen ilamlar nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın alışveriş merkezi içindeki ...Mağazasından çaldıkları eşyalar ile şikayetçi ...'ya ait cep telefonunu da aldıktan sonra mağazanın yan tarafındaki yangın merdivenlerinin bulunduğu kısımda durumundan şüphelenen mağaza yetkilisi tarafından geri çağrıldığı ve sanığın üzerinde suça konu cep telefonunun bulunduğu olayda, suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK’nın 35.maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.