Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2422 K.2020/12660

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık Salim Karabulut hakkında koşulları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirlenmiş olup bu hususta kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

1-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 17/03/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 19/04/2015 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin, TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, 116/1 maddesi şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...’ın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/26 Esas, 2012/43 Karar sayılı kararının suç tarihinden sonra 12/03/2012 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette başkaca mahkumiyetinin bulunmadığı hususu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,