Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24242 K.2021/21250

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik katılan sanık ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ...'un temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik katılan sanık ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen hakaret suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2, maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 11.11.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan sanık ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca hakaret, TCK’nın 106/1 maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK’nin 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

katılan sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile katılan arasında söz konusu kanun değişikliğine göre, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,