Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24246 K.2022/2255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Dosya kapsamına göre; sanıkların müştekilere ait ikametin çok sayıda pencere camını kırdıkları ve iki adet odanın ahşap kapısına zarar verdikleri anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı haksız tahrik altında mala zarar verme suçunu işledikleri sabit olmasına rağmen yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- (1) nolu bozma nedenine göre, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,