Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24247 K.2022/3853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanığın 16/09/2014 tarihli itirazının Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 06/11/2014 tarih, 2014/1032 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın, suç kastının bulunmaması gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 2. fıkrasının (c) maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; "...sanığın hayvanlarını kasıtlı olarak katılan sanık ... ve katılan ...'ın bahçesine soktuğuna dair mahkumiyetine yeterli, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak,