Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24264 K.2022/3063

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1) Katılan sanığın hakaret eylemini karşılıklı olarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 129/3 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-c maddeleri uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde hüküm kurulması,

2) Katılan sanığın yaralama eyleminin, TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığı kabul edilmesine rağmen, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresi çıkartılarak, yerine "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine, katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm fıkrasından, "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak “5271 sayılı CMK. nın 223/2-d maddesi uyarınca katılan sanığın beraatına” cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.