Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24297 K.2021/22088

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığın ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

26.06.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 09.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine eklenen cümle gereğince “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki düzenleme dolayısıyla, 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığın ihlali suçunun uzlaştırma kapsamında olmadığının anlaşılması karşısında;

tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,konut dokunulmazlığının ihlali suçu için, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın oğlunun fotoğraf makinesini bulamaması üzerine alışveriş yaptığı, müştekiye ait işyerine uğradığı ve fotoğraf makinesini sorduğu, müştekinin fotoğraf makinesini işyerinde bırakmadığını söylemesi üzerine ikna olmayan Mert’in durumu babası olan sanığa ve jandarmaya bildirdiği, olay yerine jandarmanın geldiği ve mağdurla görüştüğü sırada sanığın mağdurun yanına gelerek “sana saat 24:00'a kadar süre veriyorum, fotoğraf makinesini bulmazsan sana gösteririm” dediği, bu sırada telefonla görüştüğü kişilere "bu akşam ... köyünde kaç adam toplayabiliriz" dediği,

görevlilerce uyarılması üzerine “hakimler diyor paran varsa adam döversin, param var döverim, parasını da peşin veririm” dediği, mağdura yönelik bir saldırıda bulunulacağı düşüncesi ile mağdurun o gün karakolda misafir edildiği saat 24:00 sıralarında mağdura telefon geldiği ve köyde zaman zaman ikamet ettiği evin yakıldığı haberinin gelmesi üzerine olay yerine intikal edildiğinde mağdura ait evin kapısının kırılarak içeride bulunan çekyat ve vantilatörün dışarıya çıkarılıp kırılan kapı ile birlikte yakıldığının, tespit edildiği şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında,

evi yakanların kimler olduğu, sanığın telefonla konuştuğu kişilerin kim olduğunun HTS kayıtları araştırılarak tespit edildikten sonra tanık olarak dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,