Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24316 K.2022/3932

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/06/2013 günü katılan ... ile karşılaşan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in, katılan ...'ın otlattığı ve katılan ...'a ait keçilerden birine taş atarak öldürdükleri, üç gün sonra yine merada hayvan otlatırken katılan ... ile karşılaşmaları üzerine ona hitaben "keçileri al buradan git burası bize ait defol git" şeklinde bağırarak katılan ...'ye taş attıkları, sanık ...'in de katılan ...'ı arayarak suça konu yerde hayvanlarını otlatmamasını söyleyerek katılana baskı yaptığı iddiası ile açılan kamu davasına göre, sanık ... hakkında TCK’nın 117/1, 119/1-c,

151/1-2. maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçunun, sanık ... hakkında TCK’nın 117/1, 119/1-c maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun gerektirdiği cezaların üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin beraat eden sanıkların sorgusunun yapıldığı 16.12.2013 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 117/1, 119/1-c, 151/1-2 31/3 maddelerinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezaların üst sınırına göre,

aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 16/12/2013 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,