Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24318 K.2020/14407

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza belirlendikten sonra TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca 1 kat artırılırken 16 ay yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu neticeten 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması,