Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24330 K.2022/5426

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve katılan sanık ...’ın temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sadece kendileri haklarında verilen mahkumiyet kararlarını temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında, katılan sanıklar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama ve katılan sanık ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında, katılan sanık ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,