Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24362 K.2022/429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca belirlenen 186 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 155 gün adli para cezası yerine, 151 gün adli para cezasına ve sonuçta 3100,00 TL yerine 3.020,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,