Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24369 K.2022/2456

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan sanık ... müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanık ...’in eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/2. ve 125/1-4. maddelerinde tanımlanan suçlar ile sanık ...’in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanıkların sorgularının yapıldığı 13/11/2013 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,