Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24404 K.2022/1029

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan ...’e yönelik eylemden dolayı sanık hakkında hükmolunan TCK’nın 86/2 ve 86/3-e maddeleri kapsamındaki kasten yaralama suçunun uzlaştırma kapsamında olmadığı ancak katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçunun 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/3. fıkrası "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar" ibaresinin kaldırılması sonucunda uzlaştırma kapsamına alındığı;

ayrıca hükümden sonra 24/10/2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 253/3. maddesinde yer alan "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi nedeniyle sanığın katılan ...’e yönelik TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, 03/12/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde katılan ...'in zararını gidermek istediğini beyan etmesi karşısında; katılanın, sanığın zarar giderme talebine karşı diyecekleri de sorulup, gerektiğinde ödeme yeri de belirlenmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkanı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hakaret eylemini aleni yerde gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında temel cezanın TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenmesinden sonra aynı Kanun’un 125/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden doğrudan “...125/1 maddesi delaletiyle 125/4. maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan olmak üzere 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4-Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamının suç tarihi itibariyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte olmadığı, hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği,

erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, “ sanık hakkında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bulunduğu anlaşılmakla denetim süresinde suç işlediği görülmekle CMK 281/8 maddesi gereğince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçları yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,