Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24464 K.2022/10120

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I - Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen 1.650,00 TL adli para cezasına ve hakaret suçundan tayin edilen 1.140,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II – Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 15.04.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,