Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24576 K.2022/4847

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü, tehdit suçundan verilen beraat kararı ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı ile katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;