Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2458 K.2020/12395

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde yer alan krokiye göre mağdurun ikametinin bitişiğindeki etrafı çevrili açık ağıldan oğlakları çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk ve sanığın eylemlerinin TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-g maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, bilinen en son adresi olan ve mahkemede beyan ettiği adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan farklı bir adres olan MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/2-g, 143, 35, 31/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,