Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24608 K.2022/1350

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın, olay tarihinde annesinden miras kalan ve daha sonra diğer mirasçı olan kardeşi mağdur tarafından satın alınan evde yangın çıkarması şeklinde gerçekleşen eyleminin yakarak mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarını oluşturduğu, TCK’nun 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği, buna göre de sadece TCK’nun 151/1 ve 152/2-a madde ve fıkrasında tanımlanan yakarak mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da sanık hakkında mahmumiyet hükmü kurulmak sureti ile fazla ceza tayini,

2- Sanık ile aynı evde yaşamayan mağdurun kardeş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı TCK’nın 151/1, 152/2-a. maddelerinde düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu, mağdurun kolluk huzurunda verdiği 13.11.2013 tarihli ifadesi ile kovuşturma aşamasındaki 09/12/2014 tarihli ifadesinde şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı TCK.nun 73/6. maddesi gereğince sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,