Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2475 K.2020/6379

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında TCK’nın 50/1-a maddesinin ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin TCK'nın 52/2. maddesinin uygulama maddesi olarak karar yerinde gösterilmemesi mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ve ... 'ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması”

2- Duruşmaya gelmeyerek hazır bulunmayan ve 5271 sayılı CMK.’nun 147 ve 191.maddeleri uyarınca sorgusu yapılmayan suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkumiyet kararı verilerek aynı yasanın 193.maddesine aykırı davranılması,