Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24922 K.2022/5317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ordu (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 28.05.2012 tarihli, 2012/287 esas, 2012/326 karar sayılı ilamı uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, 04.03.2015 tarihli ek karar ile atılı suçun tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlendiği, 6545 Sayılı yasanın 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi 5. fıkrası gereğince suç olmaktan çıkarıldığı gerekçesi ile kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, bu sebeple bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir sabıkasının da olmaması;

2. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi gereğince tayin olunan 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “10 ay” hapis cezası yerine “10 ay 10 gün” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,