Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24935 K.2021/4387

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin katılan sanık ... (Uyanık) ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne, katılan sanık ... vekilinin ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne, katılan sanık ...'ın hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.500,00 TL ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Katılan sanık ... ve katılan ... vekili ile katılan sanık ...'ın suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, huzur ve sukunu bozma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 123/1. ve 31/3 maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı tarih olan 05/09/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;