Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2501 K.2020/5156

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 28/06/2019 tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına" karar verilmesi yönündeki isteğinin; "onama" yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan "temyizden vazgeçme" olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;