Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2520 K.2020/5162

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarih ve 2014/1058 Esas - 2019/149 Karar sayılı kararıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girmesi üzerine mahkemenin dosyayı uyarlama yargılaması için ele alarak 21/10/2013 tarih ve 2003/50 (E) ve 2004/507 (K) ile karar verdiği, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2.Ceza Dairesi’nin 29/09/2014 tarih ve 2014/26011 Esas ve 2014/22202 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu,

mahkemenin 19/02/2019 tarih ve 2014/1058 Esas ve 2019/149 Karar sayılı mahkumiyet hükmünü kurduğu, bu hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine 20/04/2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın 30/10/2019 tarihli dilekçesi üzerine, temyiz isteminin reddine dair verilen 01/11/2019 tarihli ek kararın infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanunun 101/3. maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan,