Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25205 K.2022/5269

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 123/1. maddesi uyarınca kişilerin huzur ve sükununu bozma ve TCK’nin 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile katılan arasında söz konusu kanun değişikliğine göre, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,