Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25615 K.2022/6095

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, TCK’nın 125/2 maddesi uygulanmamasına rağmen hüküm fıkrasına yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, avukat olarak kamu görevi icra eden ve sanığın taraf olduğu davalarda vekillik görevinde bulunan katılandan öç almak maksadıyla eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında TCK’nın 152/1-g maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,