KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/25733 E., 2020/12842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, hakaret, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I)Sanık ... hakkında hırsızlık ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık ...’ın temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Şikayetçi kurumun şikayet dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduğu ve mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla davaya katılmak istediğini beyan eden suçtan zarar görmüş olan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2.maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-a, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının,suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 02.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/25733, K. 2020/12842, 16 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama