Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25788 K.2022/7129

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde zararın kovuşturma aşamasında karşılandığının kabulü ile 5237 sayılı TCK'nın 168/2. madde yerine aynı Yasanın 168/1. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve her iki müştekiye karşı kovuşturma aşamasında zararın karşılandığının belirtilmesi karşısında söz konusu zararın mala zarar verme suçundan mı hırsızlık suçundan mı yoksa her iki suçtan mı kaynaklanan bir zararın karşılanması olup olmadığı tespit edilmeden her iki suç içinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ...'nın müşteki...'a karşı işlenen hırsızlık suçu açısından, 29/01/2015 tarihli yakalama tutanağına göre; yakalama esnasında sanıkların kullandıkları araçta bulunan eşyaları müşteki...'a ait evden çaldıklarını söyleyerek müştekinin başvurusu olmadan çaldığı yeri söyleyerek müştekiye iadenin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında;

müştekiye hırsızlık suçu yönünden zararının tamamının karşılanıp karşılanmadığı sorulup, zararının tamamı karşılandıysa TCK’nın 168/1. maddesi, kısmen karşılandıysa müştekiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

müşteki ....,'e karşı hırsızlık açısından ise teslim tutanağına göre müşteki .....,'in başvurusu üzerine bir gün öncesinde sanıkların aracında yakalanan eşyaların müşteki tarafından teşhis edilmesiyle iadenin sağlandığı belirtilmiş ise de, müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında site bekçisinin kendisine hırsızlık olayını haber verdiğini eve geldiğinde görevli polislerin evindeki gerekli incelemeyi yapmış olduğunu beyan etmesi karşısında;

hırsızlık suçu yönünden iadenin sağlanmasının müştekinin başvurusu olmadan önce sanıkların beyanıyla müştekiye ulaşılıp ulaşılmadığı tespit edilip müştekinin başvurusu olmadan sanıkların beyanıyla müştekiye ulaşılıp, iadenin gerçekleştiğinin anlaşılması halinde müştekiye zararının tamamının karşılanıp karşılanmadığı sorulup, zararının tamamı karşılandıysa TCK’nın 168/1. maddesi,

kısmen karşılandıysa müştekiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi zorunluğunun gözetilmemesi ayrıca her iki müştekinin kovuşturma aşamasında zararın bir kısmının karşılandığını belirtmeleri karşısında söz konusu zararın mala zarar verme suçundan mı hırsızlık suçundan mı yoksa her iki suçtan mı kaynaklanan bir zararın karşılanması olduğu tespit edilmeden her iki suç içinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

2-Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ...’a yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngürülen hırsızlık suçunun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,