Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25829 K.2022/2030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin beyanında, daha önce simaen tanıdığı sanığın sahibi olduğu kuaför dükkanına gelerek ve düğününün olduğunu söyleyerek fiyat konusunda anlaştıklarını, daha sonra sanığın nişanlısı ile konuşma bahanesi ile kendisinden telefonunu istediğini, lavaboya gidip geldiğinde sanığın telefonu da alarak iş yerinden ayrıldığını belirttiği; buna karşılık sanığın aşamalardaki savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek,

olay tarihinde müştekiye ait iş yerine gittiğini ve müştekiden telefonu konuşmak amacıyla aldığını kabul etmekle beraber, telefonla konuştuktan sonra telefonu masaya koyduğunu, çalışanlara da durumu söylediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın ve kovuşturma aşamasında beyanı alınmayan müştekinin duruşmaya getirtilerek olayla ilgili tanıklarının bulunup bulunmadığı sorularak ve suça konu cep telefonunun IMEI numarasından hareketle,

BTK’ya yazı yazılarak söz konusu telefonun suç tarihinden sonra sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya sonrasında kullanan kişilere sanık tarafından satılıp satılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,