Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25987 K.2022/7001

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

15/01/2016 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 02/02/2016 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ın temyiz talebi süresinde değil ise de Cumhuriyet savcısının temyizinin bütün sanıklar bakımından olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

1)Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken TCK’nın 142/1-e, 143 ve 62.maddelerinin uygulanması sonucu, sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün olarak hesaplanması gerekirken 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik ceza tayini,

2)Sanıkların suç tarihinde 18 yaşını tamamlamış olmalarına ve sonuç cezalarının 2 yıldan fazla olmasına rağmen haklarında TCK’nın 51.maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi ve sonuç cezadan daha az süreli olarak 2 yıl denetim süresi belirlenmesi suretiyle TCK’nın 51/3 maddesine aykırı uygulama yapılması,