Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26191 K.2022/7295

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde temel cezanın alt sınırı 5 yıl hapis cezası olarak öngörüldüğü halde, sanık hakkında teşdiden hüküm kurulduğu belirtilerek, temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2. Sanığın, dosya kapsamında yer alan takdiri kıymet tutanağına göre 60,00 TL değerindeki oto teybini çaldığının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,