Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26209 K.2022/7403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen 18/02/2016 tarihli hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhim ve tebliğ olarak belirtilmesi karşısında, sanığın 09/03/2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suçu personel dışında kimsenin girmesine izin verilmeyen hemşire odasında işlediği anlaşıldığından; zamanaşımı süresi içinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.