Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2651 K.2020/13746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin sağlık meslek lisesinin bahçesine parkettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen olay ile ilgili müşteki soruşturma aşamasındaki beyanında, kamera görüntüsünden sanığın tespit edilmesi üzerine, Oğuz Gümüş ile birlikte sanığın evine gittiklerinde evin önünde sanığı ve motoru gördüklerini, sanığın motoru kendisine teslim ettiğini, motoru, sinyal lambaları kırık olarak teslim aldığını, mahkemede ise, sanığı tespit ettikten sonra,

sanığın evine gittiklerini, bu sırada abisinin kendisini araması üzerine sanık ile birlikte kahvehaneye gittiklerini, burada sanığa motorunun kendisinde olup olmadığını sorduğunda, sanığın motorun kendisinde olduğunu söylediğini, böylelikle sanığın evine giderek motoru aldıklarını, motorda hasarın olduğunu beyan ettiği, sanığın aşamalardaki savunmasının da bu yönde olduğu anlaşılmakla; müşteki duruşmaya davet edilerek,

müştekinin ifadeleri arasındaki çelişki giderilip, olayın mahkemede vermiş olduğu beyanı şeklinde gerçekleşmiş olması durumunda, soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. fıkralarının sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği,