Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26662 K.2022/2798

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, nitekim sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da bulunmadığı dikkate alındığında; sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yerinde değil ise de;

sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından doğan zararı gidermediğinin anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK'nın 231/6-c maddesinde gösterilen, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; olay günü saat 20:10 sıralarında ayrıldığı ikametinden hırsızlık yapıldığını saat 23:30 sıralarında fark ettiğini ifade ettiği, atılı suçları ikrar eden sanığın olay saatine ilişkin beyanda bulunmadığı, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde güneşin batış saatinin 20:28 olduğu ve TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 21:28’den itibaren başladığının anlaşılması karşısında; sanığın olay saatine dair net beyanının alınmasından sonra,

sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; olay günü saat 20:10 sıralarında ayrıldığı ikametinden hırsızlık yapıldığını saat 23:30 sıralarında fark ettiğini ifade ettiği, atılı suçları ikrar eden sanığın olay saatine ilişkin beyanda bulunmadığı, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde güneşin batış saatinin 20:28 olduğu ve TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 21:28’den itibaren başladığının anlaşılması karşısında; sanığın olay saatine dair net beyanının alınmasından sonra, sanık hakkında 116/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, nitekim sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da bulunmadığı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı dikkate alındığında;

sanığın adli sicil kaydında görünen Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/03/1999 tarih, 1999/688 E, 1999/180 K. sayılı ilamının silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen şekilde “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “adli sicil kaydında hakkında daha önce başka mahkemelerce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu

anlaşılmakla” biçimindeki yasal ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,