Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26933 K.2022/9044

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... (...) ...’ın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanığın 18/01/2016 tarihli ve devamında sunduğu dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 2015/53 Esas, 2015/600 Karar sayılı, 20/01/2016 tarihli ve 23/02/2017 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yoklukta verilip, 20/11/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18/01/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yokluklarında verilen karar, sanıklar ... ve ...’ın adreslerinde sırasıyla 22/11/2015 ve 06/11/2015 tarihlerinde tebliğ edilmişse de, dosya içerisindeki Gürün/Sivas Askerlik Şubesi Başkanlığının 19/01/2016 tarihli ve Buca Askerlik Şubesi Başkanlığının 03/09/2015 tarihli yazılarına göre, sanıkların gerekçeli karar tebliği tarihlerinde askerlik hizmetini yerine getirdiklerinin anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işlemlerinin geçersiz olduğu ve sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin öğrenme üzerine sundukları temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan ...’ın aşamalarda alınan beyanlarına göre, katılana ait motosiklet, katılanın ikamet ettiği apartmanın bahçesindeki kapısı bulunan otoparkta park halinde iken çalındığı anlaşılmakla birlikte dosya içerisindeki olay yerine ilişkin rapor ve tutanakta olay yerinin mahiyetine ilişkin yeterli anlatım ve tasvirin bulunmaması nedeniyle, olay yerinin mahiyeti, söz konusu binanın etrafının çevrili olup olmadığı, motosikletin bina eklentisi niteliğinde bir yerden çalınıp çalınmadığı hususu katılandan sorularak ve gerektiğinde olay yerinde keşif de yapılarak araştırma yapılması,

yapılacak araştırma sonucuna göre motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde bulunduğunun tespiti halinde sanıklar hakkında TCK’nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması, aksi halde aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanıkların suç tarihinde “...., Mah. ....,. Sok. No: ...., sayılı yerdeki binanın otoparkından katılana ait motosikleti çaldıktan sonra olay yerinden ayrılıp ....,Caddesi No: 78 sayılı yer önünde ilerledikleri sırada, kolluk görevlilerinin bir başka motosiklet hırsızlığı ihbarı nedeniyle çevrede yaptıkları araştırmada şüphe üzerine sanıkları durdurduğu ve henüz hırsızlık olayından haberi olmayan katılana ait motosikletin, sanıkların durdurulduğu yere yakın yerde iki araç arasında çalışır vaziyette tesadüfen bulunduğunun anlaşıldığı olayda, sanıkların olay yerinden ayrıldıktan sonra yakalandıkları, kesintisiz takip durumunun bulunmadığı ve hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi,

3- Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eşit olarak tahsiline karar verilmesi,