Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2714 K.2020/12224

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait, bagaj kapağı üzerinde unutulan kontak anahtarı ile kapısı kilitli aracı çalıştırmak sureti ile çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğunun anlaşılması karşında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 141/1, 31/3 ve 62. maddeleri uygulanarak 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunduğu buna bağlı olarak sonuç cezanın TCK'nın 50/1-a ve 52. maddeleri uygulanarak 4000 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 2800 TL adli para cezası olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

b-5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük suça sürüklenen çocukların adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,