Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27141 K.2022/8524

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekiye ait mutfak balkonunun alimunyum korkuluğu üzerinden alınan iki adet parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasındaki 23/11/2015 tarihli beyanında "30/06/2015 tarihinden beri cezaevinde olduğunu, İstanbulda ...isimli iş yerinin bulunduğunu, çevre illerden de sipariş alınca yaptıklarını, müştekinin adresine ölçü almak için gidip gitmediğimi hatırlamadığını, defterine bakması gerektiğini, ancak aliminyum korkuluk işi yapmadığını", kovuşturma aşamasındaki beyanında ise "2013 yılından sonra alüminyum doğrama işi yapmaya başladığını, Kocaeli ilinde 5 veya 6 yerin ölçülerini aldığını,

ancak işi yapmadığını, aldığı işlerin korkuluk ve pimapen işleri olduğunu, parmak izlerinin bu sebeple çıkmakta olduğunu" söylediği, müştekinin kovuşturma aşamasında dinlenmesinden vazgeçildiğinin anlaşılması karşısında, evin aliminyum korkuluk işleri ile ilgili olarak sanığın müştekinin evinden ölçü almış olup olayamayacağı müştekiden sorulup beyanı alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,