Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27220 K.2021/3804

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabule göre de;

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 2013/309- 419 Esas ve Karar sayılı ilamına konu suçun, 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başkaca sabıka kaydının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nun 7/2. maddesine göre,

''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasaların hükümleri farklı ise failin lehine olan yasa uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı yasanın 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi lüzumu,