Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27239 K.2022/8962

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

b- Suça konu okulun inşaatı henüz bitmiş ancak faaliyete geçmemiş olduğunu belirtmesi karşısında; bu yerin ne şekilde iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan ve bu hususta yeterli gerekçe gösterilmeden sanığın atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,