Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27382 K.2022/9148

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2014 Tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında da ifade edilen ilke ve kabuller ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığın; "trafik tescil kaydı ile alım satımı gereken" motosikleti tanımadığım bir şahıstan 370 TL karşılığında satın aldım, bana satarken ruhsatı kaybettiğini söylemişti daha sonra motosikleti 375 TL karşılığında .... isimli şahsa sattım, ben motosikleti sattığımda motosikletin plakası üzerinde duruyordu, şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim.’’şeklindeki savunması,

müştekinin sokak üzerine bıraktığı suça konu motosikletin yakalanış şekli, sanığın suça konu motosikleti satın aldığı kişi ya da yere ilişkin bir bilgi vermemesi, satın aldığına ilişkin bir belge de sunmaması karşısında; suç vasfının tayininde hataya düşülerek sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suçtan iddianame düzenlenmesi sağlanarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,