Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27404 K.2022/7779

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 25,00 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu paranın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Mahkemece sanığın, babasının mağdurun zararını giderdiğini savunması üzerine babası tanık olarak beyanı alınırken mağdurun zararını olaydan hemen sonra giderdiğini belirtmesi sebebiyle sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de; bu hususta mağdurun beyanının alınmadığı anlaşılmakla sanığın mağdurun zararını giderip gidermediği, gidermiş ise yargılamanın hangi aşamasında giderdiği mağdurdan sorulmak suretiyle şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/1. veya 168/2. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2010 tarih, 2009/112-478 sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,