Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/276 K.2020/5146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması sırasında 4 ay yerine 4 ay 20 gün hapis, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 ay 10 gün yerine 3 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,