Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27623 K.2022/51

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2018/5050 E., 2019/8162 K. sayılı bozma ilamından önceki hükümler yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın sonuç olarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarihli ve 2011/46 E., 2012/437 K. sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hapis cezalarının suç tarihinden sonra 24.12.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,