Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27640 K.2022/1450

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hırsızlık eyleminin gece vakti işlenmesi nedeniyle, sanığa hırsızlık suçundan verilen cezanın 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranından fazla olamayacağı gözetilmeden cezanın 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, temel cezanın tayininde, TCK'nın 116/4. maddesine göre denmesi gerekirken, TCK'nın 116/4. madde delaletiyle 119/1. fıkrası uyarınca denilerek ceza tayin edilip, devamında cezada TCK'nın 119/1-c maddesine göre artırım yapılarak sonuç ceza doğru olsada kararda çelişki yaratılması,