Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28055 K.2021/4010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde daha önceden tanıdığı katılandan, arkadaşının bayıldığını söyleyerek ailesini aramak bahanesiyle cep telefonunu istediği, katılanın da kısa bir süreliğine cep telefonunu suça sürüklenen çocuğa verdiği, ancak suça sürüklenen çocuğun getirmediğinin anlaşıldığı olayda, katılanın suça konu cep telefonunun zilyetliğini suça sürüklenen çocuğa devrettiğinden bahsedilemeyeceğinden ve suça sürüklenen çocuğun en başından beri kastının telefonu çalmaya yönelik olduğundan eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 155/1 maddesi gereği hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; bozmadan önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 04/03/2015 tarihli ilk hükümde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği halde, bu kararın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk yönünden kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 3 ay 10 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,