Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28062 K.2020/14506

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresinde temyiz etmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nun 263/1. maddesinde belirtildiği üzere "Sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde de bulunulmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin 29.06.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve mahkemenin 09.07.2020 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 09/10/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 10/07/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a 31/3 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un TCK'nın 142/2-h, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,