Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2841 K.2020/5008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanık hakkında verilen ve temyiz yasa yoluna tabi olan 28.06.2019 tarihli ve 2018/3377 E., 2019/1359 K. sayılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda, temyizi kabil olan kararın kesin olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, dolayısıyla bu kararın usulüne uygun kesinleşmediği ve sonraki tüm işlemlerin hukuken geçersiz olduğu, sanığın 01.08.2018 ve 08.08.2019 tarihli dilekçelerinin, mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin suçu işlemediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;