Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28820 K.2022/10485

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin sanık ... hakkında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun ikametinden toplam 2.055 TL civarında ziynet eşyası ile cep telefonunun çalındığı, olay gecesi saat 23.00 sıralarında gelen bir ihbar üzerine hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan hüküm kurulan ...’ün işyerinde yapılan aramada bir kısım ziynet eşyalarının Şaban’ın ayakkabısı içerisinde görülmesi üzerine sorulduğunda orada bulunan sanık ...’in herhangi bir beyanda bulunmadığı,

...’ün emniyete götürüldükten sonra bu ziynetleri Yavuz’un getirdiğini, bir kısmını da pet şişeye koyup sakladığını söylemesi üzerine Şaban’ın bu yerden pet şişeyi getirerek içindekileri teslim ettiği, bu kısım yönünden sanık ...’in herhangi rızai iadesinin bulunmadığı anlaşılmakla birlikte ziynet eşyalarını sanık ...’in getirdiğinin öğrenilmesi üzerine sanık ...’in soruşturmada suçunu ikrar ederek çaldığı yeri gösterip mağdurun cep telefonunu da sakladığı aracından çıkararak polislere teslim ettiği, mağdurun da kovuşturma aşamasında kalan zararının giderilmiş olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında;

soruşturma aşamasında kısmi iadenin gerçekleştiği dikkate alınarak öncelikle mağdurdan sanık ... yönünden TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde adı geçen sanık ... hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK’nın 165. maddesinde hapis ve adli para cezaları birlikte öngörülmüş olmasına rağmen sanık ... hakkında yalnızca hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...’ün eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Kabule göre de;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi,