Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28831 K.2022/8359

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

1- Müştekinin hazırlık aşamasındaki beyanında 06:00 sıralarında sanıkla sohbet ederlerken kendisi uyuduktan sonra sanığın aracını alıp götürdüğünü belirttiği, duruşmada ise hırsızlık saatinin 02:00 sıraları olduğunu beyan ettiği, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 05:09 olduğunun anlaşıldığı ve 04:09 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği görülmekle eylemin gece gerçekleştiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıkça belirtilmeden yazılı şekilde TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/803 Esas, 2013/1405 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "Davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle,

tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,