Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28963 K.2022/9903

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

a-Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 143.maddesi uyarınca yapılabilecek artırım oranı en fazla 1/3 olduğu halde suça sürüklenen çocuk hakkında 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

b- Kabule göre de; TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezası suçun gece vakti işlendiği gerekçesi ile aynı Yasa'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılırken 3 yıl yerine, 3 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,