Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2906 K.2020/14261

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi gereğince hükmedilecek temel cezanın suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Gerekçeli kararın hüküm kısmında suç isminin doğru olarak ''adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık'' olarak belirtildiği halde, TCK'nın 142/1-e maddesi yerine oluşa uygun olmayan aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması,