Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29100 K.2022/9384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın 08/12/2015 tarihli savunmasında, müştekinin zararını ödeyeceğini beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından sanığa uygun bir süre verilerek suçtan hasıl olan 950 TL’lik zararı ödeme imkanı tanınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, aynı Kanun’un 58/7. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,